ویژگی‌های ایران چیست؟

جمهوری اسلامی ایران – ملتی توانا با فرهنگ‌های گوناگون

تاریخ ایران
نام کشور ایران – ‌جمهوری اسلامی، به معنی سرزمین آریایی ها۸۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در ادعیه مذهبی، ذکر شده. کلمه”آریایی ها ” نشان از جمعی از اقوام مختلف داشته. نام کشور ایران، ‌کشور آریایی ها، ‌در تاریخ و اساطیر ایران نقشی مرکزی دارد. این نام سر انجام در زمان سلطنت صفویه در قرن ۱۶ به تثبیت میرسد.

با وجود اینکه کشور، ایران خوانده میشد و صفوی ها از آن سرزمینی با یک اکثریت شیعه مذهب ساختند ودولت به طرز چشمگیری گسترش یافت، ‌اما در عمل تا قرن ۲۰ حکومت بر ایران به صورت غیر متمرکزوبه دست گروه های خود مختارمحلی بود.

این وضعیت با به سلطنت رسیدن خاندان پهلوی از سال ۱۳۰۴ و الگو برداری ازحکومت مرکزی در فرانسه تغییر میکند. اقتصاد به صورت مرکزی نظم داده میشود و پایتخت آن ‌تهران، به عنوان مرکزیت پذیرفته میشود. پادشاهان پهلوی همچنین سعی در یکسان کردن فرهنگ و زبان مردم ایران داشتند که در آن زمان به دیگر زبانهای رایج ایرانی صحبت میکردند.

ویژگی‌های ایران
با انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ و جنگ ایران وعراق بین سالهای ۱۳۵۹- ۱۳۶۷مرکز گرایی در کشور رو به افزایش میرود،‌ سیاست توجه به روستاها متاثر از مذهب اسلامی-شیعی تقویت یافته و برابری اقوام در قانون اساسی تعریف می‌شود.

شدت مرکزگرایی در تقسیم جمعیت هم مشهود است. بیش از پنجاه در صد از جمعیت ۸۰ میلیونی ایران در شهر های بزرگ زندگی میکنند. هشت شهر دارای جمعیتی بیش از یک میلیون نفر میباشند. جمعیت چهار شهر بزرگ به قرار زیر هستند.
• تهران: حدود ۹ میلیون نفر
• مشهد: حدود ۳ میلیون نفر
• اصفهان: حدود ۲ میلیون نفر
• کرج: حدود ۱.۶ میلیون نفر

شیراز، تبریز،‌قم واهواز در رده های بعدی قرار دارند.

پس از جنگ ایران – عراق دردهه ۹۰ میلادی فشار مرکز گرایی رو به کاهش میگذارد، استان های جدید بوجود میایند وحدود ۱۳ زبان محلی موجود در کنار زبان رسمی، یعنی زبان فارسی، ‌موجودیت بیشتر می یابند. در حال حاضربرای ۴۰ در صد از جمعیت ایران زبان فارسی، ‌زبان دوم محسوب میشود. در ایران چهارنوع آلفبا مورد استفاده قرار میگیرند و دو زبان فارسی و انگلیسی در مرحله راهنمایی تدریس میشوند. همزیستی سیستم های متفاوت در سه تقویم موجود در ایران هم دیده میشود. در ایران سه تقویم مورد استفاده هستند. تقویم هجری – شمسی، تقویم شمسی گرگوری (اروپایی) و تقویم اسلامی قمری.

برای اقتصادی که به شدت توسط دولت تنظیم می‌شد، تحت تاثیر اقتصاد لیبرال اسلامی – شیعی، با نگاهی نو، دوره خصوصی سازی اقتصادی و به دنبال آن افزایش آزادی کار آفرینی شروع می‌شود.

در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اصول دنیوی و مذهبی به هم آمیخته وباز تاب آن در ساختار سیاسی ودر تنش‌های بین ساز و کار جمهوریت وباورهای اعتقادی قابل مشاهده است.

برای مثال در مجلس قانونگذاری ایران حزبی وجود ندارد بلکه تنها گروه هایی وجود دارند متغییر، که پیرو شخصیت های سیاسی میباشند. در حینی که گروه های سیاسی از این طریق شکل گرفته و تغییر و تحول می یابند، این ‌مقام رهبری انقلاب است که تعیین کننده جهت حرکت جمهوری اسلامی ایران میباشد و وظیفه حفظ هویت ملی ایرانی و اسلامی را بر عهده دارد.

فرهنگ ارتباطات و سازمانی دهی در ایران
در جامعه هم از همین الگو پیروی میشود. گروه ها پیوستگی سیال دارند و روابط اجتماعی در این گروه هاحرف اول را میزنند. سلسله مراتب با شیبی صعودی حفظ میشود و تصمیماتی که دراین گروه ها گرفته میشوند توسط رهبری ابلاغ میشوند. این روش برای رهبریت گروه مسئولیت بزرگی به همراه دارد چرا که از او انتظار میرود تمامی افراد گروه را در نظر گیرد به گونه ای که “وجهه” خود و دیگر افراد گروه را حفظ کند. و اینگونه است که توجه فرد بر گروهی است که در آن میباشد. برای مثال، بر خانواده ای که فرد جزیی ازآن است. در ایران از روش همزمانی برای انجام تکالیف استفاده میشود. این به معنای انجام چندین وظیفه ادغام شده است که با توجه به الویت، ‌روابط شخصی و ضرورت، همزمان صورت میپذیرند. همچنین زندگی خصوصی و کاری در هم آمیخته میشوند.

سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران هم یک سیاست” مختص به خود” است. سیاستی که به دنبال به دست گرفتن مدیریت منطقه خود میباشد وسعی بر آن دارد تا با مجری گری همزیستی گروه های متفاوت در کناریکدیگر ثبات را برقرار کند،‌ ‌مشروط بر آنکه این گروه ها رهبری ایران در منطقه راپذیرفته باشند.

قابل توجه:‌ فرهنگ ارتباطات و سازمان دهی یک جامعه به طور پیوسته در حال تغییر است. البته، افراد درون این فرهنگ، ویژگی های شخصیتی فردی خود را دارا هستند که کم و بیش با “میانگین کلی ” تفاوت بسیار دارند.